Alpe Arnold is de reis naar een simpeler leven
een geïntegreerd leven dat zoveel mogelijk past binnen de grenzen die de natuur ons biedt
We reisden heel de wereld over, werkten 60 uur per week en wilden altijd meer. Opeens kwamen we op het lumineuze idee om te kijken of het niet allemaal wat simpeler kon. En dus hebben alle gemakken en geneugten van de stad een jaar lang ingewisseld voor de eenvoud van leven zonder technologie hoog in het bergen in Noord Italië. We brachten de zomer door met de motorzaag in de ene hand, de schoffel en de hark in de andere. We bakten ons eigen brood, hakten hout voor de winter om ons huis mee te verwarmen én om op te koken, teelden groenten en fruit, liepen uren door de bergen en verzorgden de nodige dieren. Voor het eten dat niet in onze achtertuin groeide gingen we naar de supermarkt, 20 minuten lopen, in de winter door 1 meter sneeuw, gevolgd door een uur in de auto. We zijn net terug in Amsterdam; het was fantastisch!
Live in each season as it passes; breathe the air, drink the drink, taste the fruit, and resign yourself to the influence of the earth – Henry David Thoreau
Het lijkt alsof er geen einde aan kwam, maar toch… in de 21e eeuw gaan we toch echt stoppen met het leegroven van de voorraad fossiele brandstoffen. Als het niet is omdat we het willen, dan is het wel omdat we ertoe gedwongen worden. Olie, gas en andere fossiele brandstoffen worden schaarser met de dag en de reserves die er nog overblijven, zijn steeds moeilijker te bereiken en duurder om op te pompen. De vraag is of we op tijd de omschakeling kunnen maken duurzame energie die zo wijdverspreid beschikbaar is dat we ons ananas uit Costa Rica en kleding en elektronica uit Bangladesh en China kunnen blijven veroorloven. De kans is zeer groot dat we gedwongen eindelijk te onderkennen dat we onderdeel zijn van de natuur, en we zullen de grenzen van diezelfde natuur moeten respecteren. Die grenzen liggen laag, zo laag dat onze huidige extravagante levensstijl onmogelijk zullen maken.
Twee jaar geleden begonnen wij ons dit te realiseren en besloten tot een experiment. We wilden uitvinden hoe dat leven in samenspraak met de natuur eruit zag. En of dat simpeler leven wellicht ook leuker kon zijn. We zochten naar een plek waar we dat experiment uit konden vinden en kozen voor de Alpen. Daar huurden we een traditioneel Alpen-huis, weggestopt in een stille vallei zo’n 20 minuten lopen van het dichtstbijzijnde dorpje. Naast broodbakken, houthakken en de groentetuin onkruid vrijhouden hadden we drie ezels, verzorgden we schapen en geiten van de buurman en zagen we hoe de locals hun koeien hoog in de bergen nog met de hand melkten en er heerlijke kaas van maakten.

Het leven in de Alpen was rijk en eenvoudig tegelijkertijd. Het voedsel smaakte fantastisch, helemaal wanneer we het zelf geoogst hadden uit de achtertuin en kookten op hout wat we in de zomer gezaagd en gehakt hadden. Met het dichtstbijzijnde dorpje op 20 (stijle) wandelminuten was het leven per definitie sportief en zonder Internet bereikte het belangrijke wereldnieuws ons regelmatig pas dagen later.

Every morning was a cheerful invitation to make my life of equal simplicity, and I may say innocence, with Nature herself – Henry David Thoreau
Het leven was echter niet zonder uitdagingen. Praktische zaken daargelaten zoals het gebrek aan een thermostaat die je omhoog kan draaien om je huis warm te maken, het leven werd erg eenzijdig en hoewel we het rumour van de stad zeker niet misten, voelde het voor ons urbanites wel een beetje beknellend soms. In de Alpen blijven zou betekenen dat we ver van scholen zouden zitten (de meeste scholen in de vallei zijn gesloten nadat in de jaren 50 de inwoneraantallen sterk terugliepen door toenemende urbanisatie) en we vonden het moeilijk in te beelden hoe we Indi up zouden laten groeien zonder school dichtbij. Dan waren er nog de zaken die minder met het simpeler leven te maken hadden. De afstand tot vrienden en familie en de cultuurverschillen tussen Nederland en Italië droegen ook bij aan ons besluit terug te gaan.

Toen we afgelopen mei definitief voor de laatste keer ons paadje naar beneden afliepen werd het ondanks dit alles toch nog een emotioneel afscheid. We realiseerden ons dat we waarschijnlijk nooit meer zo’n intense en langdurige ervaring met de natuur zouden beleven.

Hoewel het enigszins pretentieus voelt sluit ik toch af met een quote van de Amerikaanse schrijver Henry David Thoreau. We komen op geen enkele manier in de buurt van zijn ervaringen die hij uit de doeken doet in Walden, dat moge duidelijk zijn.

I went to the woods because I wished to live deliberately, to front only the essential facts of life, and see if I could not learn what it had to teach, and not, when I came to die, discover that I had not lived. – Henry David Thoreau
Het team
Alef Arendsen

Alef Arendsen

Alef houdt van een uitdaging, dat ontdekte ik al snel nadat ik (Lin) hem leerde kennen. Hij was net z’n derde bedrijf begonnen toendertijd. De eerste twee in de software-industrie, de derde op het gebied van elektrische auto’s. Het feit dat hij geen titel voor of achter z’n naam had was ik daarom al snel vergeten :-).

Alef is goed in het motiveren van mensen en het bouwen van teams die gezamenlijk achter een mooi doel aanrennen. Het was fantastisch om te zien hoe Alef met z’n collega’s een uniek bedrijf bouwde, van 0 naar 100 mensen.

Naast ondernemer pur sang vindt Alef het fantastisch om mensen blij te maken. Door het klaarmaken van de lekkerste maaltijden bijvoorbeeld en de beste breakfast granola. Hij luistert altijd goed, oordeelt niet en is open over zijn eigen twijfels en uitdagingen.

Lin Keessen

Lin Keessen

Lin is slim, dat had ik (Alef) al snel door. En kan het nog bewijzen ook. Officieel heet ze Elisabeth Keessen DVM Msc. Phd. Ze zat bijna in het nationaal team springruiters maar de hele dag paardenpoep scheppen leek haar toch geen goed idee, dus ze begon een studie diergeneeskunde.

Ze behaalde haar Master’s graad in Utrecht en ging voor een aantal farmaceuten werken in commerciële functies. Net toen ze een MBA aangeboden kreeg overtuigde een professor haar om een promotietraject te gaan doen en een paar jaar later, begin 2013 verdedigde ze met succes haar onderzoekthesis op het gebied van veterinaire volksgezondheid.

Naast slim is Lin ook erg nature minded. Op 6-jarige leeftijd liep ze met haar ouders door de Alpen, bladerend in haar eigen boek waarmee ze Alpenbloemen wist te identificeren.

Contact
We horen graag van je. Over ons blog, eventuele vragen die je hebt of ideeën die je ons graag aan de hand wil doen. Vul onderstaand formulier in en we reageren snel!

We beloven je daarnaast dat je naam en email adres veilig zijn bij ons en we de gegevens niet zullen misbruiken of doorgeven aan derden.

2 + 9 =